Niderlandy (region historyczny) – Wiki www.fasdnea.info 08

Niderlandy (region historyczny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Historia Niderlandów
Bourgogne flag.svg
Niderlandy Burgundzkie
1384-1477

Biskupstwo Liège
985-1795
Flag - Low Countries - XVth Century.png
Siedemnaście Prowincji
1477-1556
Flag - Low Countries - XVth Century.png
Niderlandy Hiszpańskie
1556-1581
Republika Zjednoczonych Prowincji
Republika Zjednoczonych Prowincji
1581-1795
Niderlandy Południowe
1581-1713
Austria
Niderlandy Austriackie
1713-1794
Nl-batr.gif
Republika Batawska
1795-1806
Francja
Pierwsza Republika Francuska
1795-1805
Holandia
Królestwo Holandii
1806-1810
Francja
Pierwsze Cesarstwo Francuskie
1805-1815
Holandia
Królestwo Zjednoczonych Niderlandów
1815-1830
Holandia
Królestwo Niderlandów
1830-
Belgia
Królestwo Belgii
1830-
Luksemburg
Wielkie Księstwo Luksemburga
1835-

Niderlandy - historyczna nazwa nizinnych terenów u ujścia Renu, Mozy i Skaldy do Morza Północnego, z czasem rozciągnięta również na Ardeny i sąsiednie wyżyny (dzisiejsza Belgia, Holandia i Luksemburg).

Niderlandy w 1477

Niderlandy początkowo były zamieszkane przez ludność germańsko-romańską. W I wieku n.e., pod panowaniem rzymskim, pojawiły się pierwsze miasta: Ulpia Noviomagius (dzis. Nijmegen), Trajectum (Utrecht), Lugdunum Batavorum (Lejda), Forum Hadriani (Veur, zach. Flandria) i Praetorium Agripinnae (Valkenburg)[1]. Za Karola Wielkiego Niderlandy składały się z ok. 50 okręgów zwanych hrabstwami (comitates).

Na tym terenie istniały w średniowieczu księstwa i hrabstwa wchodzące w skład Francji (Flandria) lub Niemiec (np. Brabancja, Hainaut, Liège, Holandia, Luksemburg, Geldria). Kraiki zostały połączone na przełomie XIV w. i XV w. przez książąt burgundzkich, a po ich wygaśnięciu (1477) przeszły pod panowanie Habsburgów.

Pod rządy Habsburgów Niderlandy przeszły po śmierci Marii Burgundzkiej (1457-1482), na mocy układów w Arras (1482) i Senlis (1493). Pierwszym władcą habsburskim był syn Marii - Filip Piękny (1478-1506), liczący w chwili jej śmierci zaledwie 4 lata. W jego imieniu władzę sprawował dziadek Maksymilian Habsburg, który w 1486 roku został wybrany na króla Niemiec. Opór niechętnych mu miast niderlandzkich złamał przy pomocy najemników niemieckich. Gdy w 1493 roku Maksymilian uzyskał koronę cesarską - jako Maksymilian I - Niderlandczycy postanowili przekazać władzę Filipowi. Młody król starał się zachować neutralność wobec trzech wielkich sąsiadów: Anglii, Francji i Rzeszy Niemieckiej. Wprawdzie polityka ta doprowadziła do niekorzystnego układu handlowego z Anglią (1505)i do złożenia hołdu lennego Francji z hrabstwa flandryjskiego, ale jednocześnie gwarantowała bezpieczeństwo.

W 1496 roku Filip i jego młodsza siostra Małgorzata Austriacka weszli w związki małżeńskie z dziećmi Ferdynanda Aragońskiego i Izabeli Kastylijskiej: Małgorzata poślubiła księcia don Juana, zaś Filip jego młodszą siostrę - Joannę Kastylijską. Przedwczesna śmierć następcy tronu do Juana, a następnie Izabeli I sprawiły, że Joanna została królową Kastylii. W 1504 roku Filip wraz z małżonką udali się tam, by uroczyście zainaugurować swe rządy. Ich panowanie nie trwało jednak długo - Filip zmarł już w 1506 roku, zaś Joanna została uznana za niezdolną do sprawowania władzy (wskutek obłędu) i od 1507 roku w Kastylii regencję w imieniu córki sprawował Ferdynand Aragoński. W Niderlandach zaś, w imieniu syna Filipa i Joanny, wówczas 6-letniego Karola, rządy sprawowała siostra Filipa - Małgorzata Austriacka.

Na początku 1515 roku młody Karol został uznany za pełnoletniego i wówczas przejął ster rządów w Niderlandach. Rok później, po śmierci Ferdynada Kastylijskiego, przypadł mu tron hiszpański. Po śmierci cesarza Maksymiliana I w 1519 roku, Małgorzata czyniła zabiegi o sukcesję dla swego bratanka. Ostatecznie w 1530 roku Karol, jako Karol V, został uznany cesarzem. W ten sposób, na skutek splotu wydarzeń i powiązań dynastycznych Niderlandy w I poł. XVI wieku stały się elementem największej wówczas monarchii. Po śmierci Małgorzaty Austriackiej, Karol V, wbrew jej radom, wprowadził w Niderlandach wiele reform mających na celu wzmocnienie władzy centralnej.

W 1531 roku utworzono trzy rady, zwane przybocznymi, które miały pomagać w sprawowaniu rządów:

  • Rada Państwa, składająca się z przedstawicieli arystokracji, miała zajmować się sprawami politycznymi,
  • Rada Prywatna, grupująca prawników otrzymała uprawnienia legislacyjne i sądownicze oraz
  • Rada Finansów, która czuwała nad stanem finansów państwa.

Dążenia do centralizacji zwiążane był z dążeniem do jednoczenia ziem Niderlandów, powiększonych o Tournai, Fryzję (1523) i Utrecht (1548). Jedność zdobytych ziem potwierdził w 1548 r. sejm w Augsburgu, na którym zjednoczone Niderlandy uznano za kraj wchodzący w skład Rzeszy. Rok później ogłoszono sankcję pragmatyczną, regulującą w identyczny sposób sprawy sukcesji we wszystkich prowincjach. Tym samym trymilionowe Niderlandy (Siedemnaście Prowincji) zostały ściśle związane z Habsburgami hiszpańskimi, uzyskując niezależność zarówno od Francji, jak i cesarstwa niemieckiego. W 1555 roku Karol V abdykował, pozostawiając Niderlandy swemu synowi Filipowi II, który czuł się jednak na tych ziemiach obco.[2]

Po powstaniu i antyhiszpańskiej wojnie wyzwoleńczej (15661609) północna część Niderlandów uzyskała niepodległość. W 1579 prowincje północne zawarły Unię Utrechcką, a w 1581 powołały Republikę Zjednoczonych Prowincji.

Część południowa pozostała przy Hiszpanii na mocy Unii z Arras.

W 1714 południowa część Niderlandów przypadła Austrii, a w 1792 i 17951814 była pod władzą Francji.

W latach 18151830 obie części Niderlandów zostały połączone i utworzyły Królestwo Zjednoczonych Niderlandów.

W 1830, w wyniku rewolucji, od Królestwa oderwały się południowe Niderlandy (dzisiejsza Belgia), a samo królestwo straciło w nazwie "zjednoczone" i przyjęło kształt obecnej Holandii. Pierwotnie Holandia była jedną z prowincji niderlandzkich (tworzyła m.in. Republikę Zjednoczonych Prowincji). Obecnie jest podzielona na dwie prowincje: Holandię Południową i Północną.

W 1867 r. niepodległość uzyskało Wielkie Księstwo Luksemburga (które pozostawało w unii personalnej z Holandią do 1890).

Przypisy

  1. Jan Balicki, Maria Bogucka: Historia Holandii. Wyd. II poprawione. Wrocław: Ossolineum, 1989, s. 13. ISBN 83-04-03025-X. 
  2. ENCYKLOPEDIA HISTORYCZNA ŚWIATA, t. VIII, wyd. Agencja Publicystyczno Wydawnicza OPRES, Kraków 2001,s.71-72

Zobacz też:


Demonstracje przeciwko ACTA w całej Europie
W wielu krajach europejskich zorganizowano w sobotę dzień akcji przeciwko ACTA - międzynarodowej umowie handlowej dotyczącej zwalczania obrotu towarami podrabianymi. Na ulice wyszły tysiące ludzi.



Marsz kibiców. Siedem radiowozów eskortowało pięć osób
Jedynie pięć osób spośród zgromadzonych pod stadionem Legii trzech tysięcy wyruszyło pod Stadion Nardowy w sobotniej demonstracji kibiców. Marsz miał stanowić protest wobec odwołania meczu o Superpuchar na Stadionie Narodowym oraz polityki rządu wobec kibiców piłkarskich.



Zaskakujące wieści z Moskwy. Władze nie wydały zezwolenia na marsz proputinowski
Władze Moskwy nie wydały zgody na wiec poparcia dla kandydującego w marcowych wyborach prezydenckich Władimira Putina, który sztab wyborczy premiera chciał zorganizować 23 lutego na Placu Maneżowym przed murami Kremla. Miało w nim uczestniczyć 200 tys. ludzi.



Włochy huczą: Spisek na życie Benedykta XVI! Umrze w ciągu roku! Watykan: Brednie, szaleństwo...
W Watykanie krążą listy o spisku na życie papieża, wysuwane są hipotezy, że Benedykt XVI umrze w ciągu roku, i dochodzi do intryg na szczytach hierarchii - pisze cała sobotnia włoska prasa. Watykan nazwał te doniesienia "bredniami" i "szaleństwem".



PJN: "Zobowiążcie się, że odrzucicie ACTA"
Paweł Kowal, prezes PJN i poseł do Parlamentu Europejskiego wysłał list do europarlamentarzystów z Polski, w którym wzywa, by zobowiązali się, że nie zagłosują w PE za umową ACTA.



skanery | studenci | pozycjonowanie gorzow praca | drukarki ricoh | legnica tworzenie www